Goedheid en het brein
Ik was onlangs in Den Haag voor een conferentie over moraliteit in de hersenen (in het kader van mijn onderzoeksproject voor de universiteit). Het was een interessante dag. Aanwezig waren vooral artsen (psychiaters), psychologen, biologen en filosofen, die dan korte en bondige presentaties gaven van de vooruitgang in hun vakgebied betreffende moraliteit.
Heel wat mensen denken dat moraliteit, of een ‘geweten’ van bovenaf komt en dat het totaal geen wortels kan hebben in de wrede harde natuur waar het allemaal survival of the fittest is. Maar sinds een tiental jaar doen wetenschappers nu ook onderzoek naar zoiets ‘vluchtigs’ als moraliteit en de resultaten zijn verbazingwekkend. Niet alleen zagen interessante theorieën het levenslicht waarom goedheid (een bonobo die een gewond vogeltje leert vliegen), zelfopoffering (bv bijen of mieren die kamikaze-aanvallen verrichten om de kolonie te redden), altruïsme (vogels die voedsel delen zelfs als het niet nodig is), enzovoort in de ‘harde’ natuur konden evolueren, maar ook nieuwe theorieën over de neurologische correlaten in de hersenen betreffende goedheid reizen als paddestoelen uit de grond.
In de hersenen zijn al heel wat gebieden gevonden die instaan voor het gevoel van oneerlijkheid, vrijgevigheid, altruïsme enzovoort. En dan heb ik het nog niet gehad over de spiegelneuronen (nog maar sinds enkele jaren ontdekt, maar wordt nu al één van de belangrijkste ontdekkingen in de neurologie genoemd) en hun rol betreffende empathie. Maar dat is een verhaal voor later!
Kris Verburgh (www.krisverburgh.com)
Filed under: Goed en kwaad | Leave a Comment
No Responses Yet to “Goedheid en het brein”